Walking around West Lake

Hangzhou and Suzhou worden in Chinese gedichten gezien als de mooiste steden op aarde. Suzhou hebben Merina en ik helaas niet kunnen bezoeken, omdat alle trein- en buskaartjes tussen de twee steden waren uitverkocht. (Even ter verduidelijking: Tijdens de week naar Shanghai, zie vorig bericht, gingen Merina en ik er 2 dagen tussenuit naar Hangzhou). In het midden van Hangzhou ligt het picturesque West Lake, een groot meer met mooie wandelroutes en bruggetjes.

Na een lange speurtocht naar kaartjes op het station van Shanghai konden Merina en ik uiteindelijk de bus nemen naar Hangzhou. We hadden van tevoren koekjes en andere snacks ingeladen, klaar voor de 2 en een half uur durende reis in de bus. Merina heeft de meeste tijd geslapen. Ik heb als brave student wat leeswerk voor Intercultural Communication af kunnen krijgen. Het artikel ging over Chinese studenten op uitwisseling in de VS. Ik werd er eigenlijk heel agressief van, omdat zo’n social science artikel generalisaties maakt voor de hele Amerikaanse bevolking en alle Chinese studenten. Amerikanen zouden ongastvrij zijn en sterke vooroordelen hebben tegenover de Chinese bezoekers. Andersom zouden de Chinezen zich terugtrekken, alleen met andere Chinezen omgaan, en zichzelf zielig vinden. Ik daarentegen had het prima naar m’n zin op uitwisseling en probeerde wanhopig methodologische fouten in het artikel te vinden om de argumenten in het artikel te weerleggen. Haha, nu ik er aan terug denk wordt ik weer gefrustreerd van! Misschien komt het omdat ik alle kansen grijp om een leuke tijd te hebben in een vreemde cultuur. Uiteraard kom je dingen tegen waarbij je gewoon niet meer buigzaam bent, zoals toen ik geen bibliotheek boeken mocht meenemen en wéér door een bureaucratische procedure moest. Of als de Chinese firewall weer websites over gevoelige onderwerpen blokkeert, of als ik tijdens het eten mensen zie smakken, slurpen, met open mond eten, boeren en spugen. Maar als je je alleen daarop richt kom je nergens. Live is what you make it. Anyway, terug naar Hangzhou!

Aangekomen in Hangzhou namen we een taxi naar ons hostel rustten wat uit. Wesley kwam later ook en we besloten gelijk een wandeling rond het meer te beginnen. Rond het meer is een prachtig park, dus heerlijk om te wandeling. Er zijn boompjes, bruggetjes, standbeelden, fonteinen, muzikanten, en bootjes. Omdat we nog geen lunch hadden gegeten besloten we wat te eten bij een bistrootje aan het water. Westers eten! (Eigenlijk haat ik de termen ‘Westers’ en ‘Oosters’ omdat ze zoveel beladen connotaties hebben en eerder het verschil benadrukken ipv de overeenkomst, maar goed). Iets verder aan het meer begin een grootse watershow. Enorme fonteinen die heen en weer dansten maakte een prachtige show. Zeker omdat iedereen zo gek is van vuurwerk hier vond ik het extra leuk dat een watershow net zoveel ‘aaaws’ en ‘wows’ kan teweegbrengen.

Wesley, Merina en ik wandelden gezellig verder, tussen alle Chinese toeristen. Maar met Wesley wandelen, ondanks zijn lange benen, gaat heel langzaam. Om de honderd meter willen Chinezen op de foto met hem, want hij is buitenlands! Merina ziet er Chinees uit, en ik ben ook niet exotisch genoeg, dus wij kenden dat probleem eerst niet. Wat later ging Merina een foto maken van Wesley en mij met een ingegraveerde steen (zie foto) en alle voorbijgangers maakte foto’s van ons! Dat was zo grappig. We voelde ons net BB’ers, beroemde buitenlanders. Het hele meer rond is zo’n 14 km dus we hadden nog wel wat te gaan. Prachtige wandelroutes met bruggetjes, kijkend naar bootjes op het water, en de zon’s ondergang…

Na een uur of wat waren we wel erg hongerig en het was tijd om te eten, en het Indische restaurant zag er goed uit! We gingen zitten in heerlijk grote lounge banken, Indische obers die praatten met een Britisch accent namen onze bestelling, en tijdens het eten kwam er een danseres met slang een dansvoorstelling geven. Dat laatste was best eng, zeker ik helemaal niet van slangen houd, maar dat gaf de hele performance wel een extra dimensie. Echt indrukwekkend. Voldaan liepen we het laatste stukje terug naar het hostel, en gingen nog een spelletje mensergerjeniet spelen. Door een verbond te maken met Merina tegen Wesley lukte het me om het spel winnen, haha.

De volgende dag was Wesley vroeg opgestaan om verder naar het zuiden te reizen. Merina en ik gingen daarentegen terug naar Shanghai voor de laatste dagen en dan met het vliegtuig naar Xiamen. Na brunch pakten we onze spullen en waren klaar voor vertrek. Maar bij de bushalte aangekomen werden we er weer aan herinnerd dat het een vakantieweek is. De bussen waren overladen! Niet gewoon vol, maar de mensen waren gewoon tegen elkaar aan gepropt, onveilig gewoon. Dan maar een taxi, dachten we, maar die waren natuurlijk nergens te vinden of bezet. Toen kwam het geniale idee: een brommertaxi! Het is een normale brommer, maar met een bankje erop gemonteerd. Kan je voorstellen: Merina en ik met onze tassen en een opaatje op 1 brommer? Het leven schoot zowat voorbij. Opa bracht ons naar het station in no time: tussen bussen en vrachtwagens door, straatjes en steegjes afsnijden, allemaal op hoge snelheid. Merina wist niet waar ze het moest zoeken, ik had nog nooit in zo’n gave achtbaan gezeten!

In de bus, en aan het eind van de middag waren we weer terug in de big city of Shanghai voor de laatste 2 dagen van de vakantie. Iedereen die naar Shanghai gaat en geïnteresseerd is om een dagje of twee de drukke stad te ontsnappen: zeker naar Hangzhou gaan!

Groeten uit China, Ruben